Kapitulacja górników

Kapitulacja górników — wyjaśnienie

W Bitcoinie rentowność górników jest funkcją ceny Bitcoina oraz kosztu zakupu przez górnika energii elektrycznej potrzebnej do kopania. Gdy cena spada, mniej wydajni górnicy są wypychani z sieci, ponieważ bitcoiny, które zarabiają, nie są warte kosztu ich wykopania. Wielu górników zatrzymuje część lub całość kopanych bitcoinów, aby sprzedać je na rynku byka i uzyskać za nie maksymalną wartość. W scenariuszu „kapitulacji górników” myślenie jest takie, że gdy cena spada i część górników zostaje wypchnięta z sieci, sprzedadzą oni te rezerwowe bitcoiny, powodując dalszy spadek ceny. W najgorszym przypadku mogłoby to wywołać „spiralę śmierci” w cenie bitcoina, ponieważ występuje ciągła presja sprzedażowa na cenę bitcoina oraz efekt kaskadowy, w którym niższa cena eliminuje coraz bardziej wydajne operacje wydobywcze, aż nie pozostanie żadna.

Krytyka teorii kapitulacji górników

Po pierwsze, ta spirala śmierci nigdy nie wystąpiła, mimo wielu historycznych przykładów, w których cena Bitcoina traciła ponad 50% swojej wartości w ciągu kilku tygodni. Powód tego wyniku jest prosty: zdrowe operacje wydobywcze dysponują dużymi źródłami finansowania, które pozwalają im przetrwać trudne czasy i kontynuować kopanie. Negocjują one również długoterminowe kontrakty z dostawcami energii, aby utrzymać ceny energii niskie i przewidywalne. Oba te czynniki pozwalają górnikom trzymać bitcoiny w rezerwie, tak aby nie musieli sprzedawać na rynku niedźwiedzia tylko po to, by utrzymać swoją działalność. Nieefektywni górnicy bankrutują z powodu krótkoterminowych spadków cen, ale zwykle nie wpływa to zbytnio na dużych graczy. Gdy wszyscy nieefektywni górnicy znikną, presja sprzedażowa ustaje, a hashrate i trudność się stabilizują. Sprzęt nieefektywnych górników, którzy zbankrutowali, jest zwykle kupowany przez bardziej wydajnych górników i wykorzystywany, aby ponownie podnieść hashrate i trudność. Dlatego historyczna trudność zasadniczo rośnie.